Dışkı kaçırma, çocukluk döneminde karşılaşılan bir sorun olup, özellikle bebeklik döneminden adiosbet itibaren devam ediyorsa birincil enkoprezis olarak adlandırılır. Eğer çocuk dışkı kontrolünü sağladıktan en az bir yıl sonra bu durumu yeniden yaşamaya başlarsa, ikincil enkoprezis tanısı konulmaktadır. 4 yaşından küçük çocuklarda bu durumun yaşanması yaygın kabul edilmiştir; ancak 4 yaş sonrası devam eden vakalarda enkoprezis teşhisi koymak gerekmektedir. Bu sorun, uyku sırasında olduğu gibi uyanıkken de meydana gelebilir ve erkek çocuklarında daha sık görülmektedir. Enkoprezis görülen çocukların dörtte biri, aynı zamanda enürezis problemiyle de karşılaşabilmektedir.
16 yaşından sonra nadiren rastlanan bu durum, bilişsel yetersizlik adiosbet giriş yaşayan bireylerde ömür boyu sürebilir. Birincil enkoprezis genellikle tuvalet eğitimini yeterince alamamış olan çocuklarda ortaya çıkarken, ikincil enkoprezis ise ruhsal sorunlar yaşayan ya da tuvalet konusunda direnen çocuklarda görülür. Tuvaleti tutma isteği, çoğu zaman ebeveynler ile çocuk arasında oluşan çatışmalar veya ağrılı dışkılama deneyimleri nedeniyle gelişebilir.
Bu sorunun başlıca nedeni yanlış yapılan tuvalet eğitimidir. Ebeveynlerin baskıcı ve katı tutumlar sergilemesi, eğitimi zamanında veya geç vermesi çocuğun psikolojisini olumsuz etkileyebilir. Çocuk, duygu ve düşüncelerini ifade edemediğinde öç alma hisleri geliştirebilir. Ayrıca yeni kardeşin doğumu, ailedeki ayrılıklar ya da hastaneye yatma gibi önemli yaşam değişiklikleri de dışkı kaçırma sorununa yol açabilmektedir.
Tuvalet eğitimine başlamanın zamanı büyük önem taşır; ne erken ne de geç olmamalıdır. Eğitim süresince baskıcı yöntemler kullanılmamalı, ceza ya da utandırma gibi davranışlardan kaçınılmalıdır. Aşırı koruyucu bir yaklaşım yerine çocuğa yeterli sevgi ve ilgi gösterilmeli; tuvalete gitme alışkanlığı doğal bir süreç olarak benimsetilmelidir.
Dışkı kontrolü sağlandığında ödüllendirme yapılması faydalıdır; fakat bu ödüllerin sembolik olması daha etkilidir (örneğin gülümseme ya da yıldız vermek). Tüm önlemlere rağmen 4 yaşından büyük bir çocukta problem devam ediyorsa mutlaka uzman yardımı alınmalıdır. Tedavi sürecinin geciktirilmemesi oldukça önemlidir.
BU YAZI SADECE BU SITE ICIN HAZIRLANACAK: https://egitim-saatim.com.tr
